Koks metalurgiczny

Przemysł stalowy
Koks metylowy odgrywa niezastąpioną rolę w przemyśle stalowym, gdzie jest stosowany w procesie wielkiego pieca do produkcji żelaza i stali. Podczas tego procesu koks metylowy służy zarówno jako środek redukujący, jak i źródło energii. Gdy reaguje z rudą żelaza, redukuje tlenki żelaza, uwalniając stopione żelazo i wytwarzając dwutlenek węgla. Ten proces redukcji jest niezbędny do uzyskania surowego żelaza, które później poddawane jest dalszej rafinacji w celu produkcji stali. Jakość i właściwości koksu metylowego znacząco wpływają na wydajność, produktywność i ogólny koszt produkcji stali.

Beyond Steel - Metale nieżelazne i procesy wytopu
Koks metylowy znajduje zastosowanie poza sektorem stalowym w produkcji metali nieżelaznych, takich jak aluminium, tytan i krzem. W procesach wytopu, takich jak wytop aluminium, koks metylowy służy jako środek redukujący do przekształcania tlenków metali w ich formy pierwiastkowe. Zapewnia to ekstrakcję czystych metali z ich rud, ułatwiając produkcję różnych produktów z metali nieżelaznych. Jego wyjątkowe właściwości redukujące i stabilność w środowiskach o wysokiej temperaturze sprawiają, że koks metylowy jest preferowanym wyborem w tych krytycznych procesach.

Przemysł odlewniczy i procesy odlewnicze
W przemyśle odlewniczym koks Met jest szeroko stosowany w procesach odlewniczych. Jego równomierny rozkład ciepła zapewnia stałe topienie metali, co sprzyja produkcji wysokiej jakości odlewów. Ponadto zdolność koksu Met do redukcji zanieczyszczeń w stopionym metalu zwiększa precyzję odlewania i zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia wad. Odlewnie polegają na koksie Met ze względu na jego niezawodność i doskonałe wykończenie powierzchni, jakie nadaje produktom końcowym.

Przemysł chemiczny
Wszechstronny środek redukujący: koks metylowy odgrywa kluczową rolę w przemyśle chemicznym jako silny środek redukujący. Znajduje zastosowanie w różnych reakcjach chemicznych, szczególnie w syntezie chemikaliów, takich jak karbid wapnia i cyjanamid wapnia. Jego zdolność do oddawania elektronów podczas przemian chemicznych jest kluczowa w tych reakcjach, prowadząc do produkcji niezbędnych związków organicznych.

Koks metalurgiczny jest porowatym, spękanym, srebrzysto-czarnym ciałem stałym i stanowi ważną część procesu produkcji żelaza, ponieważ dostarcza węgiel (C) i ciepło wymagane do chemicznej redukcji ładunku żelaza w wielkim piecu (BF) w celu wytworzenia gorącego metalu (HM). Jest to porowaty materiał C o wysokiej wytrzymałości, wytwarzany przez karbonizację węgli o określonej randze lub mieszanek węglowych w temperaturach około 1100 stopni C w piecach koksowniczych. Składa się zarówno z materii organicznej, jak i nieorganicznej. C jest głównym składnikiem części organicznej. Niewielkie ilości siarki (S), azotu (N2), wodoru (H2) i tlenu (O2) występują również w części organicznej. Materia nieorganiczna w koksie nazywana jest popiołem koksowym (materia mineralna) i zwykle stanowi około 12% w suchej masie. Zarówno składniki organiczne, jak i nieorganiczne wpływają na reaktywność koksu. Zatem charakterystyka koksu jest ważnym aspektem zrozumienia jakości wytwarzanego koksu.

Podstawowe zrozumienie jakości koksu jest ważnym zadaniem, ponieważ określa zachowanie koksu w wysokiej temperaturze i gazyfikacji w wielkim piecu (BF). W miarę jak koks przemieszcza się w kierunku dolnych stref wielkiego pieca, ulega degradacji i generuje drobne cząstki, co wpływa na przepuszczalność złoża i wydajność procesu. Stąd też wyższa jakość koksu ma kluczowe znaczenie dla stabilnej i wydajnej pracy wielkiego pieca.

Na jakość koksu wpływa wiele czynników, takich jak stopień zaawansowania, skład maceratu (co prowadzi do izotropowych lub anizotropowych struktur koksu), skład popiołu i ciekłość węgli wyjściowych, warunki karbonizacji, w tym temperatura szczytowa, szybkość nagrzewania, wielkość cząstek, ciśnienie i gęstość nasypowa, a także warunki obróbki cieplnej.

Ważne właściwości koksu, w tym wytrzymałość mechaniczna i reaktywność, są regulowane przez układ składowych atomów C. Głównymi cechami układu atomowego są wyrównanie i rozmiar krystalitów C. Rozmiar składników teksturalnych jest uważany za wskaźnik ich reaktywności chemicznej.

Mikroskopowo koks składa się z matrycy stałej, organicznych i nieorganicznych inkluzji w matrycy, porów i mikropęknięć. Procesy rozwoju struktury porowatej i mikrotekstury koksu zachodzą zasadniczo w zakresie plastycznym. Struktura utworzona w koksie przez pęcherzyki gazu zajmuje prawie połowę jego objętości i wpływa na dwie właściwości koksu, wytrzymałość mechaniczną i gęstość nasypową. Materiał stały tworzący ścianki porów składa się z optycznie anizotropowych jednostek, które są zwykle obserwowane za pomocą mikroskopii światła spolaryzowanego (PLM). Mikrotekstura koksu wpływa na właściwości koksu, które są niezbędne do jego wykorzystania w piecu wielkim.

Rozwój struktury porów
Struktura porów koksu jest w dużej mierze determinowana w zakresie temperatur plastycznych procesu karbonizacji. Podczas karbonizacji pory początkowo pojawiają się w dużych cząsteczkach w temperaturze bliskiej temperatury mięknienia, podczas gdy cząstki średniej wielkości stają się porowate w wyższych temperaturach. W żadnej temperaturze nie wykrywa się tworzenia porów w cząsteczkach o rozmiarze < 125 mikronów. Wzrost temperatury powoduje wzrost zarówno liczby, jak i wielkości porów, a obserwuje się, że więcej cząstek ma pory, a większe cząstki stają się wieloporowate. Wraz ze wzrostem temperatury cząstki stają się bardziej okrągłe i pęcznieją w przestrzeniach międzycząsteczkowych. Struktura porów koksu metalurgicznego może się znacznie różnić w szerokim zakresie. W obrębie danego koksu i między jednym koksem a drugim koksem poszczególne pory mogą różnić się zarówno wielkością, jak i kształtem. Klasyfikacja porów na podstawie ich średniej szerokości została zaproponowana w 1967 r. i następnie przyjęta przez IUPAC w 1972 r. Zgodnie z tą klasyfikacją istnieją trzy rodzaje porów, a mianowicie (i) mikropory (mniej niż 2 nm), (ii) mezopory (mniej niż 2 nm do mniej niż 50 nm) i makropory (większe niż 50 nm). Zakres rozmiarów mikroporów został dalej podzielony na bardzo wąskie ultra-mikropory (mniej niż 0,5 nm) i super-mikropory (większe niż 1 nm do mniej niż 2 nm). Jednak struktura koksu jest zdominowana przez duże pory (większe niż 2 nm), a mianowicie mezopory, a reszta wydaje się stosunkowo gęsta i mniejsza niż 0,5 nm do 1 nm. Większa powierzchnia mikroporów koksu często wiąże się z wyższą anizotropową zawartością węgla.

Popiół koksowy
Popiół koksowy to substancja mineralna obecna w koksie. Koks metalurgiczny zazwyczaj zawiera około 8% do 12% faz mineralnych. Proporcje poszczególnych minerałów obecnych w koksie mogą się różnić w zależności od mineralogii pierwotnych węgli, a także warunków procesu stosowanych do karbonizacji. Podczas karbonizacji niektóre minerały ulegają rozkładowi, a niektóre przechodzą szereg złożonych reakcji, które przyczyniają się do powstawania nowych minerałów krystalicznych, a także faz amorficznych. Analiza dyfrakcji rentgenowskiej jest zwykle stosowana do identyfikacji i ilościowego określenia faz mineralnych obecnych w koksie metalurgicznym. Do analizy dyfrakcji rentgenowskiej próbka substancji mineralnej z koksu jest przygotowywana przez „spopielanie plazmą radiową o niskiej temperaturze” (LTA), ponieważ ta technika powoduje minimalne zmiany substancji mineralnej. Stwierdzono, że większość substancji mineralnej obecnej w koksie występuje jako faza amorficzna (ponad 50% w próbkach LTA). Częściowo rozłożone gliny i inne materiały, które stają się bezstrukturalne podczas ogrzewania z powodu usunięcia wody konstytucyjnej lub innych substancji lotnych, są odpowiedzialne za powstawanie amorficznego materiału glinokrzemianowego. Z wyjątkiem niektórych artefaktów lub uwodnionych minerałów, takich jak basanit, kokwibit i jarozyt, głównymi minerałami w fazach krystalicznych zidentyfikowanych w koksie metalurgicznym są kwarc, mulit, fluoroapatyt i pirotyn. Żelazo metaliczne (Fe), brukit, anataz, rutyl, krystobalit, tlenki żelaza (Fe3O4, Fe2O3 i FeO), akermanit i oldhamit to powszechne minerały występujące w koksie.

Firma posiada obecnie 2 nowoczesne warsztaty produkcyjne i 2 duże warsztaty magazynowe, które mogą sprostać potrzebom produkcji na dużą skalę i szybkiej logistyki. Roczna wielkość produkcji osiągnęła 100,000 ton. Po latach ciężkiej pracy ściśle współpracowaliśmy z wieloma krajowymi firmami i eksportowaliśmy do wielu krajów i regionów. W przyszłości firma będzie nadal przestrzegać filozofii biznesowej „zorientowanej na jakość, uczciwość i wiarygodność”, stale podnosić jakość produktów i poziom usług, prowadzić szeroką współpracę i wymianę z krajowymi i zagranicznymi firmami oraz wspólnie promować rozwój przemysłu węglowego.